Γέροντας Αντώνιος (Σεμυόνοφ) ο αόμματος ….Οι τυφλοί αλλά βλέποντες Γέροντες ..

 

 

 

 

Στις 19 Δεκεμβρίου – πριν από 29 χρόνια εκοιμήθηκε εν Κυρίω ο μεγαλόσχημος-ιεροδιάκονος Αντώνιος (Σεμυόνοφ) /19.08.1913 – 19.12.1994 κοσμικό όνομα Αλέξανδρος. Επέζησε από όλους τους βασανιστές του, οι οποίοι είχαν επανειλημμένα την επιθυμία να τον σκοτώσουν μέσω σκληρών βασανιστηρίων, αλλά ο Κύριος έκρινε διαφορετικά.

Ο πρεσβύτερος Γέροντας Αντώνιος έζησε μια μακρά ζωή γεμάτη σοβαρά βάσανα και ανιδιοτελή υπηρεσία στον Κύριο. Σε ηλικία 7 ετών διάβαζε ήδη τις Ώρες στην εκκλησία και σε ηλικία 12 ετών μπήκε στο Ερμιτάζ Sedmiezernaya κοντά στο Καζάν, όπου σπούδασε στο θεολογικό σεμινάριο.

Μετά την καταστροφή του μοναστηριού, εργάστηκε για 9 χρόνια με τα αδέρφια του σε δασικό μοναστήρι, όπου εκάρη μοναχός με το όνομα Αλέξιος και χειροτονήθηκε διάκονος.

Στη δεκαετία του ’30 καταπιέστηκε και υποβλήθηκε σε σοβαρά βασανιστήρια στα Γκουλάγκ. Το 1939, ενώ προσπαθούσαν να τον εκτελέσουν σε μια αυτοσχέδια ηλεκτρική καρέκλα, τυφλώθηκε. Γλιτώνοντας από θαύμα την εκτέλεση, ταξίδεψε για πολλά χρόνια σε όλη τη Ρωσία, την Αρμενία, το Ουζμπεκιστάν και τη Γεωργία.

Μετά τον πόλεμο, ο πρεσβύτερος εργάστηκε στο Ταγκανρόγκ, στο Ροστόφ-ον-Ντον, στη Γκάτσινα, στο Λένινγκραντ και τα τελευταία χρόνια της ζωής του στην πόλη Ζουκόφσκι κοντά στη Μόσχα.

Παντού φρόντισε για πολλά πνευματικά παιδιά. Ο Κύριος τον αντάμειψε με το χάρισμα της πρόβλεψης. Πολλές από τις προβλέψεις του γέροντα έγιναν πραγματικότητα, και μέσω των προσευχών του ο πόνος έλαβε θεραπεία. Κατά τη διάρκεια της Σαρακοστής του 1994 εντάχθηκε στο Μεγάλο Σχήμα.

Εκοιμήθη εν Κυρίω στις 19 Δεκεμβρίου 1994, ανήμερα της μνήμης του Αγίου Νικολάου, τον οποίο σεβόταν πολύ. Στις 22 Δεκεμβρίου, με την ευλογία του επισκόπου, ο γέροντας κηδεύτηκε στο μοναστήρι της Αγίας Αικατερίνης στη βόρεια πλευρά της εκκλησίας Πέτρου και Παύλου.

Έτσι επαληθεύτηκε η τελευταία πρόβλεψη του Έλληνα ασκητή Γέροντα Ελπιδιφόρου που ήξερε ρώσικα, ότι ο πατέρας Αντώνιος θα ταφεί σε αγία γη. Γιατί η γη της μονής της Αγίας Αικατερίνης είναι καθαγιασμένη από τα βάσανα και το αίμα αθώων θυμάτων.

Ο Γέροντας είπε ότι ο Κύριος του έστειλε ένα «θερμό Πνεύμα» που έγινε ο οδηγός του. Έτσι το θυμήθηκε ο ίδιος: «Ο Κύριος με βοήθησε στο ταξίδι μου… Μου έστειλε ένα τέτοιο «ζεστό Πνεύμα».

Παραδόθηκα σε αυτό το Πνεύμα. Σαν να έσπερνε στα τυφλά μου μάτια… Προπορεύεται μπροστά μου ζεστό, ζεστό. Τον κρύο χειμώνα βγαίνει ζεστασιά από αυτό… Περπατάω πάνω σε αυτή τη ζεστασιά, περπατάω και περπατάω… Αυτό το πνεύμα ήταν ο οδηγός μου. Είχα δύο ραβδιά στα χέρια μου. Ο ένας έψαχνε δρόμο, ο άλλος ήταν το στήριγμά μου. Όπου με οδήγησε αυτό το Πνεύμα, εκεί πήγα…»

( να θυμηθούμε έναν άλλον τυφλό ασκητή, τον πρεσβύτερο Μπουζουλούκ –μεγαλόσχημο Μάξιμο/Maxim (Peleptsov) /†16.08.1937/ ο οποίος, παρά την τύφλωση του, κινήθηκε με αρκετή σιγουριά μόνος του , συμπεριλαμβανομένων αρκετά μεγάλων αποστάσεων. Όταν ρωτήθηκε πώς το κατάφερε αυτό, απάντησε ότι ήταν σαν μια μικρή φωτεινή μπάλα να κυλούσε μπροστά του.)

Κατά τη διάρκεια της περιπλάνησής του, ο Γέροντας Αντώνιος προσευχόταν συχνά στον Κύριο και στον Άγιο Νικόλαο, ζητώντας βοήθεια και προστασία. Υπήρξε μια περίπτωση που, περιπλανώμενος στα βουνά, σταμάτησε κυριολεκτικά στην άκρη μιας αβύσσου, αλλά δεν έκανε το μοιραίο βήμα γιατί έπαψε να νιώθει το «ζεστό Πνεύμα».

Μια μέρα κατέβηκε στην πλαγιά του βουνού, αλλά ήταν σαν να τον σταμάτησαν τα χέρια κάποιου. “Ποιος είσαι;” – ρώτησε ο τυφλός, προσπαθώντας μάταια να βρει τον σωτήρα με το άγγιγμα. «Βαρβάρα», ακούστηκε μια φωνή. Ο πατέρας πίστευε ότι όφειλε τη σωτηρία του εκείνη την εποχή στην Αγία Μεγαλομάρτυρα Βαρβάρα.

Ο γέροντας Αντώνιος συναντήθηκε με διαφορετικούς ανθρώπους. Κάποιοι τον ανύψωσαν, τον καλωσόρισαν, τον τάισαν, τον περιποιήθηκαν, ενώ άλλοι του αρνήθηκαν ένα κομμάτι ψωμί, του πέταξαν πέτρες, τον χτυπούσαν και τον κορόιδευαν. Μερικές φορές τον συναντούσαν κλέφτες και συμμορίες που τον κορόιδευαν, τον έγδυναν και έφευγαν.

Αγία Ματρώνα η Ρωσίδα η αόμματος

Γέροντας Ισίδωρος ο Φιλοθείτης ο αόμματος

Ξένη η μακαριστή η τυφλή πρώτη ηγουμένη της Μονής Αγίας Τριάδας που ίδρυσε ο Άγ. Νεκτάριος

 

Γέροντας Μάξιμος/Maxim (Peleptsov) ο τυφλός

και όμως τυφλός οδηγεί τυφλούς και μη τυφλούς…

οι τυφλοί αλλά βλέποντες Γέροντες .. τυφλοὶ ἀναβλέπουσι ( θα τους δοθεί πνευματική όραση) και λεπροὶ καθαρίζονται ( καθαρίζονται μακάριοι οι καθαροί την καρδίαν όπως ο Άγιος Νικηφόρος ο Λεπρός) ο Χριστός μιλούσε και πνευματικά όχι μόνο κυριολεκτικά…

dimpenews.com 

Αναρτήθηκε από Ellinida στις 11:06 π.μ.  

Αποστολή με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου

BlogThis!

Ετικέτες ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΓΕΡΟΝΤΕΣ

 

 

 

 

 

Γέροντας του Σανακσάρ, συμβουλές και προφητείες.ΑΠΟ ΟΡΘΟΔΟΞΑ ΘΕΜΑΤΑ

 

Ο μελλοντικός γέροντας γεννήθηκε το 1931 στο χωριό Ιχάλκη, σε μια οικογένεια αγροτών, τους Βερεντιάκινους. Ο Ιβάν ονειρευόταν να γίνει ιερέας, αλλά έπρεπε να επιλέξει άλλα επαγγέλματα: φορτωτής, ξυλουργός, ηλεκτρολόγος. Το 1957 παντρεύτηκε μια κοπέλα, την Άννα, και ο γάμος απέκτησε 2 κόρες.

Η μία παντρεύτηκε ιερέα, έχει 12 παιδιά, η δεύτερη έγινε μοναχή. Μόνο το 1974 μπόρεσε να έρθει πιο κοντά στο όνειρό του - έγινε φύλακας σε έναν από τους καθεδρικούς ναούς του Σαράνσκ και στη συνέχεια μπόρεσε να γίνει διάκονος, ιερέας και το 1987 - αρχιερέας. Έγραψαν για τον πατέρα Ιωάννη ότι ήταν σεμνός και αποτελεσματικός, έκανε άψογη ζωή και αγαπήθηκε από τους ενορίτες του. Το 1990 πήρε μοναχικούς όρκους και αργότερα έγινε ηγούμενος. Πέθανε το 2001, μετά από σοβαρή ασθένεια.

Συμβουλή

Στον ιστότοπο happy-school.ru υπάρχει ένα άρθρο γραμμένο με βάση το βιβλίο του Zhogolev «Γέροντας Ιερώνυμος», μιλά για τις συμβουλές και τις οδηγίες του.

Όταν ρωτήθηκε ο γέροντας για ασθένειες, απάντησε ότι με ποιο όργανο αμαρτάνει ο άνθρωπος, τότε πονάει. Για να ανακάμψετε, πρέπει να προσευχηθείτε και να μετανοήσετε. Του άρεσε να επαναλαμβάνει ότι το πιο σημαντικό πράγμα σε έναν άνθρωπο είναι η αγάπη· μπορεί να καλύψει πολλές αμαρτίες. Αυτός που καταδικάζει τους άλλους θα εξισωθεί με τους μάγους. Δεν χρειάζεται να λυπάσαι τον εαυτό σου· αν είσαι άρρωστος, καλύτερα να σαπίσεις, το κυριότερο είναι να σωθείς για την αιωνιότητα.

Τα αγαπημένα του λόγια:

«Δεν υπάρχει αλήθεια στη γη, είναι στον ουρανό», «Ζητήστε πρώτα τη Βασιλεία των Ουρανών και τα υπόλοιπα θα σας προστεθούν»

Ο γέροντας επανέλαβε ότι ο δαίμονας πολεμά για έναν άντρα 7 φορές πιο δυνατό από ότι για μια γυναίκα, γιατί είναι εικόνα Θεού. Μίλησε επίσης για τη μεγάλη δύναμη της προσευχής. Όταν τον ρώτησαν αν αξίζει να αφήσει τον μεθυσμένο σύζυγό του ή να ταΐσει τα αδρανή παιδιά, απάντησε ότι αυτός ήταν ο σταυρός του, όσο πιο βαρύς ήταν, τόσο το καλύτερο. Ο καθένας έχει τον δικό του σταυρό, πρέπει να τον κουβαλάμε, όχι να τον εγκαταλείπουμε.

Ο γέροντας είπε ότι ένας Ορθόδοξος δεν πρέπει να μαλώνει με κάποιον, μπορεί να απαντήσει μόνο «ναι» ή «όχι», γιατί οι διαφωνίες μπορούν να ενοχλήσουν την ψυχή και γι' αυτό η χάρη φεύγει και η χάρη πρέπει να διατηρηθεί.

«Το να κάνεις καλό σημαίνει να μεγαλώνεις ένα στέμμα για τη Βασιλεία των Ουρανών. Ας κάνουμε μια καλή πράξη - φυτέψτε ένα λουλούδι για ένα τέτοιο στέμμα. Κάνουμε το κακό - μαζεύουμε λουλούδια από αυτόν. Το τι είδους στέμμα θα αποκτήσετε εξαρτάται από τη δουλειά σας - πλούσιο ή φαλακρό».

Σε άλλο site διαβάζουμε:

Κάποια υπηρέτρια του Θεού Όλγα ρώτησε κάποτε τον ιερέα: «Τι να ζητήσω από τον Κύριο;» Ο γέροντας απάντησε: «Πρώτα απ' όλα, αναζητήστε τη Βασιλεία των Ουρανών». - «Τι γίνεται με τα καθημερινά πράγματα;» - «Δεν χρειάζεται να ρωτήσεις. Απλώς πες: «Γενηθήτω το θέλημά σου».

Η Όλγα ρώτησε: «Τι είναι ταπείνωση; Απλώς δεν μπορώ να καταλάβω πού είναι η ταπεινοφροσύνη και πού είναι ευχάριστο στους ανθρώπους». «Η ταπεινοφροσύνη είναι η εσωτερική κατάσταση της ψυχής μας. Ποτέ μην θυμώνεις, ποτέ μην νευριάζεις, ποτέ μην θυμώνεις. Να αντέχεις πάντα, αγάπη. Η αγάπη είναι υπομονετική."

Προβλέψεις

Δεν γίνεται σχεδόν καμία αναφορά στις προβλέψεις του στους ορθόδοξους ιστότοπους· λένε μόνο ότι ο Γέροντας Σανακσάρ ήταν οξυδερκής. Στην ιστοσελίδα «Orthodoxy.Ru» διαβάζουμε:

«Ο ηγούμενος Ιερώνυμος, σε σχέση με τον κυρίαρχο, μας υποστήριξε πολύ, μίλησε για τη μελλοντική δόξα της βασιλικής οικογένειας. Παρόλο που ήταν αισιόδοξος και πίστευε ότι θα υπήρχε ακόμα βασιλιάς στη Ρωσία, θα υπήρχε ευημερία στη Η Πατρίδα μας, και ότι η Ρωσία δεν θα διαλυόταν ποτέ από κανέναν αντίχριστο, η χώρα μας θα παραμείνει μέχρι τη Δευτέρα Παρουσία.

Μας έδωσε όμως εντολή σε εμάς τους μοναχούς να προετοιμαστούμε για πολύ δύσκολες στιγμές. Όταν ρώτησα ποιος θα μπορούσε να σωθεί, ο γέροντας απάντησε ότι μόνο όσοι έχουν σταθερή («Κοζάικη!») πίστη, πλήρη εμπιστοσύνη στον Κύριο και παραδίδονται ολοκληρωτικά στα χέρια του Θεού. Και καμία σαρκική, ανθρώπινη σοφία δεν πρέπει να υπερισχύει».

Ένα άρθρο δημοσιεύτηκε στον ιστότοπο stolica-s.su, το οποίο λέει ότι οι άνθρωποι εξακολουθούν να έρχονται στον τάφο του γέροντα για να ζητήσουν βοήθεια, αφήνοντας σημειώσεις με τις αγαπημένες τους επιθυμίες. Λένε ότι εκεί θεραπεύονται άνθρωποι που η επίσημη ιατρική έχει αναγνωρίσει ως απελπιστικά άρρωστους. Εκεί αναφέρεται και μια μικρή προφητεία του γέροντα:

"Η Nadezhda Fomenko από το Ιρκούτσκ έγινε πνευματική κόρη του πρεσβυτέρου τη δεκαετία του 1990. Διάβαζε ένα άτομο σαν ανοιχτό βιβλίο", λέει η Nadezhda Fomenko. Ο πνευματικός μας πατέρας είπε επίσης ότι ένας πόλεμος περιμένει την ανθρωπότητα, αλλά θα διαρκέσει μόνο δύο ημέρες. Όταν ρωτήσαμε , ποιοι είναι οι λόγοι για τέτοια παροδικότητα, απάντησε: «Τα αεροπλάνα πετούν γρήγορα...».

Στο βιβλίο του Vitaly Simonov «Προφητείες για πολέμους και κατακλυσμούς. Ρωσία, Λιβύη, Ιαπωνία... τότε παντού;», που θεωρείται εσωτερική λογοτεχνία, αναφέρεται και η προφητεία του Ιερομόναχου Ιερώνυμου του Σανακσάρ, του αποδίδονται τα ακόλουθα λόγια :

«Η ιστορία τόσο της Γης όσο και του Ανθρώπου δεν έχει περιγραφεί εντός των ορίων της λογικής μέχρι σήμερα, ωστόσο, τα ορόσημα της ανάπτυξής τους έχουν ήδη σκιαγραφηθεί...

Μετά τον κατακλυσμό, ο Κύριος παρέμεινε Θεός για όλους τους ανθρώπους και για κάθε έθνος. Αλλά δεν ήταν κάθε λαός προορισμένος για το στέμμα του εκλεκτού του Θεού. Το θρυλικό αρχαίο Ισραήλ στους γιους του, λόγω της αύξησης της αμαρτίας σε αυτούς, έχασε αυτή την τιμή, και μεταφέρθηκε στον ρωσικό λαό, από γιους σε μωρά.

Η αρχαία πηγή των ζωικών νερών στέρεψε, μια νέα εμφανίστηκε. Και όλος ο κόσμος έφτασε στους Ρώσους, και οι Ρώσοι - σε όλο τον κόσμο.

Ως αποτέλεσμα του Τρίτου Παγκοσμίου Πολέμου, όλος ο κόσμος θα περάσει στους Ρώσους.

Στον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο, η Ρωσία θα παραμείνει μακριά από τη σύγκρουση χωρίς αντίποινα.

Η κύρια μάχη θα διεξαχθεί μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών, της Ευρώπης και της Κίνας, οι οποίες θα αιμορραγούν αμοιβαία η μία την άλλη, εξαλείφοντας τη διακυβέρνηση, την άμυνα, το δυναμικό ισχύος και καταστρέφοντας την οικονομία. Μετά τον πόλεμο, μόνο η Ρωσία θα έχει ακεραιότητα και δυνατότητες ισχύος για παγκόσμια ηγεσία.

Προχωρώντας προς το καθολικό αίτημα των λαών και παίρνοντας στα χέρια της τη ράβδο Εκείνου που Συγκρατεί το Κακό του Κόσμου, θα αναγγείλει την παγκόσμια προστασία, κηρύσσοντας το σχηματισμό της Αγίας Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Ταυτόχρονα, θα αφήσει πίσω του, ως παγκόσμια Δύναμη, την αυτοκρατορία: στα όπλα, στον κρατικό-πληροφοριακό μηχανισμό, στο στρατιωτικό-επιστημονικό-βιομηχανικό σύμπλεγμα και, κυρίως, στην Εκκλησία του Χριστού... ”

Στη συνέχεια, παρατίθενται τα εδάφη που θα γίνουν μέρος της Αγίας Ρωσικής Αυτοκρατορίας και μιλάει επίσης για την εξαφάνιση του εβραϊκού έθνους. Λίγο περίεργη προφητεία· πιθανότατα δεν έχει να κάνει με τον γέροντα. Υπάρχουν ακόμη πιο τρομερές προβλέψεις στο Διαδίκτυο, που επίσης του αποδίδονται, για πείνα, έντονη δίψα και άλλες φρικαλεότητες. Δεν τα δημοσιεύσαμε όμως· είναι απίθανο να είχε γράψει κάτι τέτοιο ο άγιος γέροντας.

dzen.ru 

ΑΠΟΔΟΣΗ : ΟΡΘΟΔΟΞΑ ΘΕΜΑΤΑ.

«Ο χρόνος θα περάσει πιο γρήγορα»: ένας διάσημος γέρος που πέθανε πριν από την πανδημία προέβλεψε μια παγκόσμια καταστροφή για τον κόσμο ΑΠΟ ΟΡΘΟΔΟΞΑ ΘΕΜΑΤΑ

«Ο χρόνος θα περάσει πιο γρήγορα»: ένας διάσημος γέρος που πέθανε πριν από την πανδημία προέβλεψε μια παγκόσμια καταστροφή για τον κόσμο

Ο Αρχιμανδρίτης Εφραίμ Φιλοθέου Αριζόνας, κατά κόσμο Ιωάννης Μωραΐτης, που έφυγε από τη ζωή τον Δεκέμβριο του 2019, άφησε πολλές προφητείες που έγιναν πραγματικότητα τόσο κατά τη διάρκεια της ζωής του μοναχού όσο και συνεχίζουν να πραγματοποιούνται μετά τον θάνατό του. Μία από τις προβλέψεις του γέροντα συνδέεται με

έναν ισχυρό κατακλυσμό του 21ου αιώνα. Σύμφωνα με τον ίδιο, δεν πρόκειται μόνο για κλιματικές καταστροφές, αλλά και για τη στάση των ανθρώπων μεταξύ τους.

Έλληνας αρχικά, ο Αθωνίτης Γέροντας Εφραίμ της Αριζόνας  είναι γνωστός όχι μόνο για την ίδρυση δεκαεννέα ορθόδοξων μοναστηριών για άνδρες και γυναίκες στις ΗΠΑ και τον Καναδά, αλλά και για το ότι ήταν μαθητής του Αθωνίτη ασκητή, Γέροντα Ιωσήφ του Ησυχαστή, για τον οποίο έγραψε. το βιβλίο «Η ζωή μου με τον Γέροντα Ιωσήφ».

Το κύριο ορθόδοξο μοναστήρι που δημιούργησε ο πρεσβύτερος είναι το μοναστήρι του Αγίου Αντωνίου του Μεγάλου στην Αριζόνα, γι' αυτό ο γέροντας ονομάζεται Εφραίμ της Αριζόνας ή «Απόστολος της Αμερικής».

Ο Εφραίμ από την Αριζόνα υποστήριξε ότι η ανθρωπότητα θα βιώσει σύντομα έναν παγκόσμιο κατακλυσμό, ο οποίος θα συμβεί λόγω των τεταμένων σχέσεων μεταξύ των χωρών.

«Όταν φύγω, ο χρόνος θα κυλά γρηγορότερα, οι καταστροφές και οι κακοτυχίες θα αρχίσουν στη Γη, οι άνθρωποι δεν μπορούν ακόμη να τα αντιμετωπίσουν. Σας ζητώ να πείτε σε όλους ότι πρέπει να μετανοήσουν και να ζητήσουν συγχώρεση από τον Θεό»,  αναφέρει  το NEVSKIE NEWS στον Εφραίμ από την Αριζόνα με αναφορά στο «Λόγος και Πράξη».

γέρος.jpg

φωτογραφία: valaam.ru

Ο πρεσβύτερος υπενθύμισε στους ανθρώπους πολλές φορές πόσο σημαντικό είναι να μην κρατάτε αγανάκτηση και θυμό στην καρδιά σας. Σύμφωνα με τον ίδιο, ο κόσμος σύντομα θα αλλάξει δραματικά. Μόνο όσοι είναι έτοιμοι να ζήσουν αρμονικά θα μπορέσουν να μείνουν σε αυτό. Το κύριο λάθος θα είναι η επιθυμία υπεράσπισης υλικών συμφερόντων.

Λίγες μέρες πριν τον θάνατό του, ο γέροντας ενημέρωσε τους αδελφούς ότι έβαζε τέλος στην επίγεια ζωή του. 2 εβδομάδες μετά τον θάνατό του, οι ελληνικές εφημερίδες δημοσίευσαν μια προφητεία που σχετίζεται άμεσα με την εποχή μας.

Καθώς έφευγε, επανέλαβε πολλές φορές ότι άρχιζε η πιο επικίνδυνη εποχή στην ιστορία· είδε καταστροφές σε τεράστια κλίμακα, που συνδέονται όχι μόνο με κλιματικές καταστροφές, αλλά κυρίως με την εχθρική στάση των ανθρώπων μεταξύ τους. Ο Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος θα μοιάζει εντελώς διαφορετικός. Οι καιροί είναι διαφορετικοί, η πονηριά και η απληστία των ανθρώπων θα ανοίξουν έναν μυστικό πόλεμο, σε κλίμακα ασύγκριτη με κανέναν άλλο. Επιπλέον, έχει ήδη ξεκινήσει και αν οι άνθρωποι έβλεπαν, όπως εκείνος, τι πραγματικά συμβαίνει, θα καταλάβαιναν ότι κανείς εκτός από τον Θεό δεν μπορεί να σταματήσει αυτό που συμβαίνει, γράφει το κανάλι Zen " SVL ".

Ο Ορθόδοξος κληρικός Εφραίμ του Φιλοθέου της Αριζόνα,  εκοιμήθη στις 8 Δεκεμβρίου 2019 σε ηλικία 92 ετών, λίγο πριν το ξέσπασμα της πανδημίας του κορωνοϊού. Δεν είναι ακόμη σαφές εάν ο μάντης μιλούσε για εξάπλωση του Covid ή αν μιλούσε για έναν άλλο, πιο καταστροφικό κατακλυσμό.

sibkray.ru 

AΠΟΔΟΣΗ : ΟΡΘΟΔΟΞΑ ΘΕΜΑΤΑ.

Αναρτήθηκε από Ellinida στις 2:29 μ.μ.  

Αποστολή με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου

BlogThis!

Ετικέτες ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΓΕΡΟΝΤΕΣ

Ο Διά Χριστόν σαλός Πατήρ Γεώργιος!!! ΑΠΟ ΟΡΘΟΔΟΞΑ ΘΕΜΑΤΑ

 Ο Διά Χριστόν σαλός Πατήρ Γεώργιος!!!

 

Ο Διά Χριστόν σαλός Πατήρ Γεώργιος!!!

Δεν έχουν απομείνει σχεδόν κανένας μάρτυρας για τα κατορθώματά του, οπότε φάνηκε σκόπιμο να πούμε τι έχουμε για αυτόν τον ασκητή.

Η  αφήγηση για τη ζωή της μοναχής Μιχαΐλα (Σαρύχεβα) /+1976/ παρέχει σύντομες πληροφορίες για τον πατέρα Γεώργιο, ο οποίος έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη ζωή της, δείχνοντάς της το μονοπάτι της μοναστικής ζωής ως το μόνο αποδεκτό για εκείνη. Είτε ήταν ιεροδιάκονος είτε ιερομόναχος - δεν μίλησε ποτέ για αυτό.

Ένα αγόρι γεννήθηκε τη δεκαετία του '80 του 19ου αιώνα στο χωριό Shmarovka, στην επαρχία Tambov. Κανείς δεν θυμάται πώς ήταν το όνομά του στην παιδική του ηλικία. Αυτό το αγοράκι ήταν πέντε με επτά χρόνια μεγαλύτερο από τη μητέρα Μιχαΐλα. Ήταν πολύ ευσεβής.

Η μητέρα του Μιχαήλ θυμήθηκε κάποτε ότι όταν ήταν ακόμη μικρή, ένα αγόρι ήρθε στη γιαγιά της, τη μητέρα της μητέρας της, και είπε: «Γιαγιά Πόλια, δώσε τη Μάσα να με παντρευτεί» και η γιαγιά μουρμούρισε: «Τι γαμπρός είσαι, εσύ «Τελείωσαν όλα τώρα;» με λένε καλόγρια».

Δεν είχε ιδέα τότε ότι ο γάμος σήμαινε την οδό του Θεού, και ότι πολλοί άνθρωποι θα έρχονταν σύντομα μέσω αυτού του αγοριού στη ζωή σύμφωνα με τον Θεό. Όταν μεγάλωσε, πήγε στο Άγιο Όρος και έγινε δεκτός στις τάξεις των αδελφών που εργάστηκαν στα ρωσικά μοναστήρια και ασκητήρια.

Ύστερα από λίγο καιρό, του φόρεσαν τό  μοναχικό σχήμα με το όνομα Γιώργος.

Το 1912-1913, διαβόητα γεγονότα σχετικά με τη δοξολογία του ονόματος συνέβησαν στον Άθω, όταν πολλοί από τους αδελφούς της Μονής του Αγίου Παντελεήμονα και ιδιαίτερα η Σκήτη του Αγίου Ανδρέα μεταφέρθηκαν από τον Άθω στη Ρωσία. Μεταξύ αυτών που απομακρύνθηκαν ήταν ο μελλοντικός άγιος Kuksha της Οδησσού /+1964/ και ο πατέρας Γεώργιος.

Ο πατέρας Γεώργιος εγκαταστάθηκε στην πατρίδα του, στο χωριό Shmarovka, και άρχισε να συμπεριφέρεται σαν ανόητος. Ονόμασε όλες τις γυναίκες που του πήγαιναν «Γιαγιά Μάσα» και τους άντρες «Θείο Βάνια», ανεξάρτητα από την ηλικία και την τάξη και ανεξάρτητα από το όνομα που έφεραν. Οι απλοί άνθρωποι συχνά αποκαλούσαν τον πρεσβύτερο όχι τον πατέρα Γεώργιο, αλλά απλώς τον Yegor Ivanovich.

Κατά τη διάρκεια του σοβιετικού διωγμού της Εκκλησίας, ο γέροντας κρύφτηκε από τις αρχές. Έμενε με πιστούς σε μια καλύβα, στη σοφίτα. Μια καλόγρια θυμήθηκε:

«Μια μέρα ήρθε στη μητέρα του και πέρασε τη νύχτα στη σόμπα: κρύφτηκε. Όταν ζούσα με κάποιους δούλους του Θεού στη στέγη, έβαλα φωτιά εκεί, αλλά το άχυρο δεν πήρε ποτέ φωτιά! Ήρθαν οι δικοί μας - η μαμά, ο μπαμπάς, όλες οι μεγαλύτερες αδερφές μου - και με πήραν. Ήμουν μικρός.

Είπε στη μεγαλύτερη αδερφή του Ντάρια (ήταν όμορφη!): «Γιαγιά Μάσα, θα περπατήσεις στον κήπο και θα πιεις τσάι στον κήπο!» - μίλησε με παραβολές. Λοιπόν, ο άντρας της δεν χτύπησε τη σόμπα μετά».

Η μητέρα του Μιχαήλ ζούσε τότε στο χωριό Vyazkovka και περπάτησε 15 μίλια μέχρι τον Yegor Ivanovich και μετέφερε καυσόξυλα. Έφερνε αυτά τα καυσόξυλα, και ο πατέρας Γεώργιος έβαζε δύο ξυλάκια το ένα δίπλα στο άλλο, άλλα δύο ξυλάκια απέναντί ​​τους, και μ' αυτά μαγείρευε τις πατάτες του.

Επιπλέον, μόνο τα δύο επάνω ξυλάκια κάηκαν, ενώ τα κάτω παρέμειναν άθικτα. Έτυχε να κρατάω τη μαντεμένια κατσαρόλα στα χέρια μου όσο έβραζαν οι πατάτες και να μην καούν. Υπέροχα τα έργα σου, Κύριε!..

Έβγαινε τον χειμώνα, καθόταν στην αχυροσκεπή και τραγουδούσε στον εαυτό του: «Θαυμάσια τα έργα σου, Κύριε!».

Και έφερε κοντά τη Μητέρα Μιχαήλ και τη Μητέρα Αθανασία. Στη συνέχεια ταξίδεψαν μαζί. Πάντα τους άφηνε να μπουν στο «κελί» (στο πατάρι) και τους αποκάλυπτε τα πάντα...

Η μάνα Αθανασία με την ευλογία του άφησε τα δύο της παιδιά και πήγε να περιπλανηθεί – έτσι ήταν η αγάπη για τον Θεό! Ο σύζυγός της σκοτώθηκε στον πρώτο γερμανικό πόλεμο και άφησε πίσω του δύο αγόρια - τον Alyosha και τον Georgy.

Ο Γιέγκορ Ιβάνοβιτς της λέει: «Γιαγιά Μάσα! Πήγαινε να περιπλανηθείς». Και του είπε: «Πάτερ Γιώργο, έχω δύο μικρά αγόρια, σε ποιον θα τα αφήσω;»

Και εκείνος της απάντησε: «Μην ανησυχείς. Δεν μπορείτε να τα μεγαλώσετε μόνοι σας, αλλά η Μητέρα του Θεού αγαπά τα παιδιά σας. Τίποτα κακό δεν θα τους συμβεί! Βασιστείτε στο έλεος του Θεού».

Έφυγε την άνοιξη, περπάτησε στη Shmarovka και προσευχήθηκε: «Κύριε! Δείξε μου μέσω του πατέρα Γεωργίου πώς πρέπει να ζω!». Πλησιάζει στην καλύβα, το παράθυρο είναι ανοιχτό, και ο γέρος στέκεται στο παράθυρο. Ρωτάει: «Πάτερ Γεώργιο, ευλόγησε!», και έψαλλε από το παράθυρο:

«Ήρθε ένας μοναχός στο μοναστήρι και είπε: «Πάρτε με να ζήσω στο μοναστήρι». Και του απαντούν: «Πείναμε, έχουμε κρυολόγημα, έχουμε αρρώστιες, έχουμε στενοχώριες». Ναι, συμφώνησε στην πείνα, και στο κρύο, και στην αρρώστια και στη θλίψη: «Θα μείνω στο μοναστήρι».

Ο γέροντας της είπε ότι την περίμενε ο μοναχικός δρόμος, ο δρόμος της αυταπάρνησης. Και περιπλανήθηκε για πενήντα χρόνια. Τα ρούχα της ήταν από πολύ απλά. Έτρωγε αυτό που  της έδιναν. Και μετά υπήρξαν πεινασμένα χρόνια, και χάρηκε που είχε λαχανόφυλλα.

Και αυτό έγινε με τα παιδιά. Σηκώθηκαν το πρωί, αλλά η μητέρα τους δεν ήταν εκεί. Ας πάμε στο σπίτι ενός γείτονα. Τους πήγε στον Yegor Ivanovich. Και με τις προσευχές του τακτοποιήθηκε η μοίρα τους.

Ο ένας, ο Γιώργος, όμως, πέθανε στον Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο, αλλά είχε ήδη γυναίκα και γιο.

Και ο δεύτερος, ο Alexey, ζούσε στο Voronezh - εργάστηκε για τον Nikolai Ovchinnikov (τον διάσημο χειρουργό, στο σχήμα - Nektariy) ως αποθηκάριος σε ένα νοσοκομείο. Ήταν του Θεού, καλός. Τα παιδιά δεν κατηγόρησαν ποτέ τη μητέρα τους για τις επιλογές της. Πάντα την αποδέχονταν και της έδιναν στέγη και τροφή. Αλλά έτσι κι αλλιώς δεν έμεινε ποτέ μαζί τους για πολύ.

Ο Γιέγκορ Ιβάνοβιτς είχε κάποιο είδος ξύλινου κουταλιού από τον Άθωνα. Την κράτησε σαν μεγάλο θησαυρό. Πολλοί θυμούνται ότι ανέβαιναν στα λυχνάρια του Άθω και, σαν να λέγαμε, έβγαζαν φως από ένα φλεγόμενο φυτίλι.

Φαίνονται, και το κουτάλι είναι εντελώς γεμάτο με κάτι που μοιάζει με λιωμένο μέταλλο. Και τραγουδά στον εαυτό του: «Θαυμαστά είναι τα έργα Σου, Κύριε!» και ρίχνει το περιεχόμενο από το κουτάλι στα χέρια των παρευρισκομένων. Και κανείς δεν κάηκε ποτέ. Και τότε η ψυχή μου ένιωσε τόσο ανάλαφρη.

Πριν από τη σύλληψή του, έδωσε αυτό το κουτάλι στη μητέρα του Μιχαήλ και αυτή, με τη σειρά της, πριν από το θάνατό της, το έδωσε στην αρχάριά της, τη μητέρα Ksenia.

Ο ηλικιωμένος συνελήφθη αρκετά χρόνια πριν τον πόλεμο. Ήταν χειμώνας. Όταν το πήραν, το έλουσαν με παγωμένο νερό στο κρύο! Τι άντεξαν οι πρεσβύτεροι για την πίστη τους!

Τον πήγαν από τη Shmarovka στον σταθμό Oborona (τώρα το χωριό Mordovo), τον οδήγησαν δίπλα από τον τεράστιο μορδοβιανό ναό προς τιμή του  Αρχαγγέλου Μιχαήλ με καταπληκτικό πορσελάνινο τέμπλο.

Ο ιερέας γονάτισε στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου, σταύρωσε το ναό και είπε (όλοι οι κοντινοί το άκουσαν): «Στάθηκε και θα σταθεί σαν την Ιερουσαλήμ μέχρι τη Δευτέρα Παρουσία». Και έτσι έγινε, όσο κι αν προσπάθησαν να καταστρέψουν τον ναό στη σοβιετική εποχή, αλλά με το έλεος του Θεού, οι θεομάχοι απέτυχαν κάθε φορά. Όταν τον παπά ανέβασαν στο τρένο στο σταθμό, όλοι όσοι γνώριζαν τον γέροντα ξάπλωσαν κάτω από το τρένο. Διασκορπίστηκαν όλοι με τη βία.

Ωστόσο, αρκετές φορές το τρένο απλά δεν μπορούσε να κουνηθεί - σαν να υπήρχε ένα υπερβολικό βάρος σε αυτό. Στο τέλος, ο ίδιος ο συλληφθείς ευλόγησε τους φρουρούς του: «Λοιπόν, ο Θεός ευλόγησε, πηγαίνετε!» - και το τρένο πήγε εύκολα και ελεύθερα...

Εδώ εξαντλούνται οι πληροφορίες για τον πατέρα Γεώργιο. Είναι γνωστό μόνο ότι σύντομα πέθανε μάρτυρας.

apantaortodoxias.blogspot.com 

Αναρτήθηκε από Ellinida στις 8:30 μ.μ.  

Γέροντας Στέφανος Σέρβος: Ο Χριστιανισμός δεν είπε ακόμη την τελευταία λέξη.

 Γέροντας Στέφανος Σέρβος: Ο Χριστιανισμός δεν είπε ακόμη την τελευταία λέξη.

 

Ο Γέροντας Στέφανος Σέρβος παραθέτει ορισμένα συγκλονιστικά σημεία, που αναφέρονται στους έσχατους καιρούς και τα οποία καλό θα ήταν να μας προβληματίσουν.Ο Γέροντας Στέφανος Σέρβος (ή Στέφανος ο Καρουλιώτης) ήταν μια πολύ σημαίνουσα προσωπικότητα της Ορθοδοξίας, που έζησε επί μισό αιώνα στο Άγιον Όρος.

Στη διάρκεια αυτών των δεκαετιών, ο μοναχός αυτός διακρίθηκε για τις διδακτικές του αρετές, την ικανότητά του να μεταδίδει την ορθόδοξη χριστιανική πίστη, αλλά και το ενδιαφέρον του για διάφορα σημαντικά ζητήματα που απασχολούν τον σύγχρονο άνθρωπο. Γεννημένος το 1922, κοιμήθηκε τον Δεκέμβριο του 2001 (με το παλαιό ημερολόγιο, στις 21 Νοεμβρίου 2001) στο Βελιγράδι, σε ηλικία 79 ετών. Στο Άγιο Όρος έζησε από το 1950 έως το 2000, ένα χρόνο πριν από τον θάνατό του.

«Μπροστά μας είναι οι μέρες των μεγάλων γεγονότων. Ο Χριστιανισμός δεν είπε ακόμη την τελευταία λέξη. Μέσα από εμάς θα διαδοθεί το όνομα του Χριστού. Μέσα από εμάς θα γίνει και το τελευταίο φοβερό δικαστήριο. Εμείς θα κρίνουμε όχι μόνο τον κόσμο, αλλά και τα πεσμένα πνεύματα των αιτίων κάθε κακού. Πότε; Όταν ο Κύριος γεμίσει τη βασιλεία Του με νέες ψυχές στη θέση των ξεπεσμένων πνευμάτων, όπως είναι με σαφήνεια γραμμένο στους Ψαλμούς του Δαυίδ.

Όταν πλέον δεν θα υπάρχουν αυτοί που επιθυμούν τη σωτηρία, αλλά αυτοί που παραδόθηκαν τελείως στην υπηρεσία του Κακού και δεν θέλουν πλέον ούτε να ακούσουν για τον Κύριο, τότε και θα ευδοκήσει η θεία θέληση, να γίνει το τέλος αυτού του ορατού υλικού κόσμου, που δε θα καταστραφεί, αλλά με φωτιά θα μεταμορφωθεί σε φωτιά, όπως όταν λιώνει ο τεχνίτης το μέταλλο και απ’ αυτό χύνει και δίνει σχήμα στο αντικείμενο που επιθυμεί.

Κατά τη διάρκεια των φοβερών γεγονότων, ο Κύριος θα κρύψει τους πιστούς Του και παρά τις φοβερές διώξεις, θα τελείται κρυφά η Θεία Λειτουργία και η μόνη προσευχή τότε θα είναι: «Κύριε, έλα όσο το δυνατόν νωρίτερα»…

O Κύριος δεν θα καθυστερήσει. Θα έρθει και θα μεταφέρει τη γήινη αγωνιζόμενη εκκλησία και θα την ενώσει με την ουράνια θριαμβεύουσα και η βασιλεία δεν θα έχει τέλος».

Όλα τα παραπάνω παρουσιάζουν, βεβαίως, ιδιαίτερο ενδιαφέρον και αποτελούν μοναδικά ντοκουμέντα από την πλέον σύγχρονη χριστιανική μας παράδοση. Να, λοιπόν, τι ακόμη είπε για τους έσχατους καιρούς ο Γέροντας Στέφανος Σέρβος:

«Οι τόσο φοβερές διώξεις της Aγίας Eκκλησίας θα γίνουν κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης του Αντίχριστου. Τότε δεν θα μπορέσει κανείς να διδάξει το καλό, παρά μόνο το κακό. Τότε θα είναι αρκετό να αποτραβηχτεί ο καθένας όπου του δείξει ο Κύριος και να επικαλείται τον ταχύτερο δυνατό ερχομό του Κυρίου. Πριν από την κυριαρχία του Αντίχριστου, θα πρέπει ο καθένας να φροντίσει να σωθούν όσο το δυνατό περισσότεροι άνθρωποι και θα είναι μεγαλύτερη η ανταμοιβή του από τον Κύριο. Τώρα είναι για εμάς ο καιρός του κηρύγματος. Αυτό θα γίνει ανάλογα με τα τάλαντα που έδωσε στον καθένα ο Κύριος:

με το γράψιμο, με τις υπομνήσεις, με τις συμβουλές. Μην κρύβεις το τάλαντό σου. Ακόμη μπορούν να γίνουν πολλά για τη σωτηρία και τη δική μας και του πλησίον και ιδιαίτερα εκείνων που τους εμπιστεύθηκε ο Κύριος. Μόλις αρχίσει η βασιλεία του καταστροφικού Αντίχριστου, τότε φύγε, κρύψου και περίμενε τον Κύριο»…

Συγκλονιστικά τα λόγια του Γέροντα, όμως ακόμη συγκλονιστικότερα είναι τα όσα ακολουθούν και αφορούν τον ερχομό του Προφήτη Ηλία, όπως άλλωστε προβλέπεται και στην Αποκάλυψη του Ιωάννη, με τον Γέροντα Στέφανο Σέρβο να προφητεύει τα εξής:

«Πρέπει ακόμη να γνωρίζουμε ότι 7 χρόνια πριν από το τέλος του κόσμου θα έρθει ο Προφήτης Ηλίας και ο Προφήτης Ενώχ, για να κηρύξουν ώστε να μη γίνει δεκτός ο Αντίχριστος και ο καταστροφικός του αριθμός και η σφραγίδα. Από ανεπιβεβαίωτες πηγές έμαθα ότι ήδη ο Προφήτης Ηλίας ήρθε και άρχισε το κήρυγμα στην άγια πόλη της Ιερουσαλήμ. Αυτό μου το διηγήθηκε αυτόπτης μάρτυρας. Αν είναι ακριβές, τότε μας μένει πολύ λίγη ζωή στη γη. Καλό είναι να εκμεταλλευθεί ο καθένας αυτό το διάστημα και να κάνει κάτι για τη ζωή του καιτην αιώνια ζωή. Δεν πρέπει να περιμένουμε, γιατί γρήγορα θα περάσει αυτό το σύντομο χρονικό υπόλοιπο.

Πρώτα, άφησε την αμαρτία. Κοίτα στην ψυχή σου να βρεις ποια αμαρτία ιδιαίτερα σε κατέχει και αμέσως άνοιξε αγώνα μαζί της. Μετανόησε και διόρθωσε τη ζωή σου. Μην επιτρέψεις να περιμένεις το δικαστήριο του Θεού με αυτό το αμάρτημα. Τότε δεν θα είναι δεκτή η μετάνοια. Άφησε το αμάρτημα νωρίτερα, αντικατάστησέ το με κάποιο καλό έργο, απευθύνσου στον Κύριο με όλη την καρδιά και την ψυχή και κλάψε μπροστά στον Κύριο, να σε συγχωρέσει και να σε ελεήσει. Θα συγκεντρώσει ο άγιος φύλακας άγγελος τα δάκρυά σου και τη μετάνοια και θα τα παρουσιάσει μπροστά στον Κύριο για κρίση»…

Στο σημείο αυτό, έχουμε να κάνουμε ένα μόνο σχόλιο, σε ό,τι αφορά τη ρήση του Γέροντα Στέφανου σχετικά με το ότι ο Προφήτης Ηλίας ήρθε, μαζί με τον Προφήτη Ενώχ. Σύμφωνα με το ιερό βιβλίο της Αποκάλυψης, οι δύο προφήτες θα αγωνιστούν εναντίον του σκοτεινού τυράννου της ανθρωπότητας, αλλά εκείνος θα τους νικήσει και θα τους εξοντώσει. Όταν ο Γέροντας Σέρβος λέει «ήρθε», ακολουθεί την πεπατημένη του προφητικού λόγου, που πάντοτε μιλάει σε χρόνο αόριστο, για να δείξει κατ’ αυτόν τον τρόπο ότι τα κοσμοϊστορικά αυτά γεγονότα είναι πολύ κοντά, ή ότι, εν πάση περιπτώσει, δεν είναι και τόσο μακριά από την εποχή μας. Δεν εννοεί, επομένως, κυριολεκτικά ότι ο Προφήτης Ηλίας άρχισε όντως το κήρυγμα, αλλά συμβολικά θέλει να δείξει ότι δεν θα αργήσει η εκ νέου εμφάνιση του προφήτη και ο αγώνας του κατά του Αντίχριστου.

Ακόμη, ο Γέροντας Στέφανος ανέφερε και τα ακόλουθα, άξια επίσης να καταγραφούν στην έρευνά μας:

«Όταν δείτε και ακούσετε ότι οι Εβραίοι έχουν ήδη καταστρέψει το τέμενος του Ομάρ στην Ιερουσαλήμ και άρχισαν να κτίζουν το ναό του Σολομώντα*, τότε είναι καιρός να ετοιμάσετε τρόφιμα και ιδιαιτέρως αλεύρι για μερικά χρόνια, για να μην αναγκαστείτε εξ αιτίας της πείνας να δεχθείτε τη σφραγίδα του Αντίχριστου και τον αριθμό 666. Αλλά ούτε και αυτό θα σας βοηθήσει, αφού θα πέσει πείνα και ξηρασία. Πριν από την έναρξη της ανέγερσης του ναού του Σολομώντα, δεν είναι απαραίτητη η συγκέντρωση τροφίμων, αφού ακόμη δεν ήρθε το τέλος, ούτε όταν θα συγκεντρώνουν υλικά και πολύτιμους λίθους. Το τέλος θα έρθει όταν θα χτιστεί ο ναός και βασιλεύσει σε αυτόν ο Αντίχριστος»…

Τέλος, ας δούμε έναν τρόπο που ανέφερε ο Γέροντας, κατά τον οποίο μπορούν να φυλάξουν οι άνθρωποι αλεύρι για μεγάλο διάστημα στους δύσκολους καιρούς που έρχονται, έτσι ώστε να μην χαλάει. Παραθέτουμε το πολύ ενδιαφέρον αυτό απόσπασμα από τη διδασκαλία του:

«Δεν γνωρίζουμε με ποιόν τρόπο φύλαξαν το σιτάρι για να μη χαλάσει στα 14 χρόνια της πείνας, όταν ζούσε ο σώφρων Ιωσήφ στην Αίγυπτο. Έμεινε μυστικό για εμάς. Μπορώ, όμως, να σας συμβουλέψω με τι τρόπο να φυλάξετε σιταρένιο αλεύρι πολλά χρόνια και να μη χαλάσει.

Πάρτε ένα τενεκέ των 20 κιλών, από αυτούς στους οποίους βάζουν τυρί, με στρογγυλό καπάκι. Πάρτε φρέσκο αλεύρι και γεμίστε το έως επάνω, πατώντας συνεχώς, για να πάρει όσο το δυνατόν περισσότερο και να μην υπάρχουν κενά αέρος. Βάλτε στην κορυφή λίγο ξερό βασιλικό και κλείστε τον τενεκέ με το καπάκι. Κολλήστε ολόγυρα το καπάκι, ώστε να μην μπαίνει αέρας. Αλείψτε τον τενεκέ εξωτερικά με λάδι για να μη σκουριάσει και βάλτε τον στη θέση του. Με τον τρόπο αυτό, το αλεύρι μπορεί να διατηρηθεί πάνω από 10 χρόνια. Το έχω δοκιμάσει προσωπικά. Τα άλλα τρόφιμα ασφαλίστε τα από τη φθορά με τον τρόπο που θα σας μάθει ο Θεός»…

Πηγή: Οι Γέροντες της Ορθοδοξίας για την Κρίση.

romioitispolis.gr 

Αρχ. Γεώργιος Καψάνης: «Να μελετούμε τον λόγο του Θεού… δεν μπορεί να ζήσει η ψυχή χωρίς πνευματική τροφή»

~ Είναι πολύ ωφέλιμο στην ψυχή μας να έχουμε όλοι το Ευαγγέλιο στο σπίτι μας.

Και, εκτός από την προσευχή που πρέπει να κάνουμε κάθε πρωί και κάθε βράδυ, να έχουμε την καλή συνήθεια, την αγία συνήθεια να διαβάζουμε και από το Ευαγγέλιο, από την Αγία Γραφή γενικότερα, ιδίως από το Ευαγγέλιο, δυο-τρεις σελίδες κάθε μέρα, έχοντας την συνείδηση ότι αυτό που διαβάζουμε είναι ο λόγος του Θεού. Κι εμείς το διαβάζουμε για να δούμε τι θέλει ο Θεός από εμάς. Δεν διαβάζουμε για να αποκτήσουμε γνώσεις, όπως διαβάζουμε ένα άλλο βιβλίο, ή για να περάσουμε την ώρα μας, αλλά διαβάζουμε για να φωτιστούμε να δούμε τι θέλει ο Θεός, ποιο είναι για εμάς το θέλημα του Θεού.

Κι έτσι, όταν διαβάζουμε θέλοντας να μάθουμε ποιο είναι το θέλημα του Θεού για εμάς, η μελέτη αυτή είναι μελέτη σωτηρίας και πνευματικής μας βοηθείας. Γι’ αυτό, ας κάνουμε αυτόν τον αγώνα. Έχουμε τόση ώρα στη διάθεσή μας κάθε ημέρα. Ας αφιερώσουμε και λίγη ώρα στη μελέτη του λόγου του Θεού.

Βέβαια η μελέτη του λόγου του Θεού δεν είναι μόνο το Ευαγγέλιο, αλλά είναι και οι Βίοι των Αγίων, οι οποίοι είναι το εφαρμοσμένο Ευαγγέλιο, διότι οι Άγιοι δεν έκαναν κάτι άλλο στη ζωή τους, παρά εφάρμοζαν το Ευαγγέλιο. Και όταν διαβάζουμε τους Βίους των Αγίων, τα έργα των Αγίων, βλέπουμε πώς οι Άγιοι βίωσαν το Ευαγγέλιο, τον λόγο του Θεού και παίρνουμε κι εμείς παράδειγμα να βιώσουμε έτσι τον λόγο του Θεού.

Εξαρτάται έτσι από εμάς τι ζωή θα ζήσουμε. Αν θα διαλέξουμε μία ζωή αδιαφορίας για την ψυχή μας, πνευματικής ψυχρότητος, ή θα διαλέξουμε μία ζωή αγάπης για τον Θεό, πόθου για να γνωρίσουμε το θέλημά Του.

Να μελετούμε το Ευαγγέλιό Του, τις Γραφές, τους Πατέρες, ώστε καθημερινά να έχουμε τροφή πνευματική, διότι, όπως καθημερινά δεν μπορεί να ζήσει το σώμα χωρίς υλική τροφή, έτσι δεν μπορεί να ζήσει η ψυχή χωρίς πνευματική τροφή, χωρίς λόγο Θεού. Η ψυχή, αν δεν τρέφεται από τον λόγο του Θεού, τρέφεται από τα κεράτια των χοίρων με τα οποία τρεφόταν και ο άσωτος υιός.

Η ψυχή του ανθρώπου επιποθεί να τραφεί με κάτι το πνευματικό. Κι αυτό ή θα είναι ο λόγος και η αλήθεια του Θεού, ή θα είναι τα μάταια και αμαρτωλά πράγματα αυτού του κόσμου.

Η αλήθεια είναι ότι, επειδή σήμερα δεν διαβάζουμε τον λόγο του Θεού, και όμως πρέπει κάτι να διαβάσουμε, διαβάζουμε τις εφημερίδες, τα περιοδικά· που μπορεί και να μην είναι άσχημα, να μην είναι κακά πράγματα αυτά που διαβάζουμε, αλλά δεν είναι όμως ο λόγος του Θεού.

Είναι πράγματα της ματαιότητος, που αφορούν αυτή τη ζωή, αλλά δεν αφορούν την αιώνια ζωή. Κι έτσι την «πατάμε» πολλοί, διότι μελετώντας τα επίγεια, ξεχνάμε τα ουράνια. Γινόμαστε πολυμαθείς κατά τα ανθρώπινα, αλλά ολιγομαθείς περί τα θεία. Γι’ αυτό η πνευματική ζωή των συγχρόνων χριστιανών είναι καχεκτική. Δεν είναι μία ζωή γεμάτη από τη Χάρη και τον φωτισμό του Θεού.

† Αρχ. Γεώργιος Καψάνης, Προηγούμενος Ι. Μ. Γρηγορίου Αγίου Όρους

Πηγή: koinoniaorthodoxias.org

Π. Γεώργιος Καψάνης: Τα βασικά στοιχεία της Ελληνορθοδόξου παραδόσεως

Γέρων Γεώργιος Καψάνης, Ἠγούμενος Ἱ. Μ. Ὁσίου Γρηγορίου Ἁγ. Ὅρους

~ Βασικὰ στοιχεῖα τῆς Ἑλληνορθοδόξου παραδόσεως:

Ἡ Ἐκκλησία τὸ κέντρο τῆς ζωῆς τοῦ πιστοῦ λαοῦ. Ἡ Ἐκκλησία ἁγιάζει ὅλες τὶς περιστάσεις τῆς ζωῆς μας.

α) Ὁ λαὸς ζοῦσε τὴ ζωὴ του Ευχαριστιακά.

Πόσο διαφορετικὰ θὰ βλέπαμε τὸν συνάνθρωπό μας ἂν τὸν βλέπαμε ὡς δῶρο τοῦ Θεοῦ; Ἂν δοῦμε τὰ ὑλικὰ καὶ πνευματικὰ ἀγαθὰ ὡς δῶρα τοῦ Θεοῦ ἀποφεύγουμε τὰ δύο ἄκρα: τὴν περιφρόνηση ἢ τὴν ἀπολυτοποίηση καὶ τὴν θεοποίησή τους (π.χ. μόρφωση). Οἱ ἄνθρωποι ποὺ δὲν δέχονται τὸν κόσμο ὡς δῶρο τοῦ Θεοῦ δὲν ζοῦν μὲ κέντρο τὸν Θεὸ ἀλλὰ τὸ Ἐγώ τους.
Ὅλα στὴν Ἐκκλησία εἶναι Θεανθρώπινα.

β) Το ασκητικὸ πνεύμα βασικό χαρακτηριστικό τῆς Ἑλληνορθοδόξου παραδόσεως…

Ἡ πίστη τοῦ λαοῦ Σταυροαναστάσιμη, γι’ αὐτὸ ἦταν χαρούμενος καὶ εἰρηνικός.

γ) Ἕνα ἄλλο βασικὸ χαρακτηριστικό τῆς Ἑλληνορθοδόξου παραδόσεως εἶναι ἡ ἀξία τοῦ ανθρωπίνου προσώπου…

Ἡ Ἐκκλησία δὲν εἶναι ἰδεολογία. Δὲν εἶναι ἑλληνοχριστιανικὸς πολιτισμὸς ὡς ἰδεολογία. Ἡ Ἐκκλησία γέννησε τὸν ἑλληνορθόδοξο πολιτισμό. Στὴν Ἐκκλησία δὲν θυσιάζεται ἕνα πρόσωπο χάριν μίας ἰδέας, σὲ ἀντίθεση μὲ τὴν τακτικὴ ὅλων τῶν ἰδεολογιῶν.
Ὁ Ντοστογιέφσκι ἔλεγε ὅτι «εἶναι ἄλλο πράγμα νὰ ἀγαπᾶς τὴν ἀνθρωπότητα ὡς ἰδέα καὶ ἄλλο πράγμα νὰ ἀγαπᾶς τὸν συγκεκριμένο ἄνθρωπο». Ὁ λαὸς δὲν εἶναι μάζα. Εἶναι εἰκόνες τοῦ Θεοῦ.

δ) Ἡ ἀγάπη της Ελευθερίας ενα ἀκόμα χαρακτηριστικό τῆς παραδόσεώς μας.

Δὲν μποροῦμε νὰ εἴμαστε Ἐθνικὰ ἐλεύθεροι ἂν εἴμαστε ὑποδουλωμένοι στὰ πάθη μας. Ὁ λαὸς ἂν ζητάει τὴν ἐθνικὴ ἐλευθερία, τὴν ζητάει γιὰ τὴν πνευματικὴ ἐλευθερία. Ἡ Ἑλληνορθόδοξος χριστιανικὴ παράδοση σὲ τί μπορεῖ νὰ μᾶς βοηθήσει σήμερα; Ἡ παράδοση δὲν εἶναι κάτι μουσειακό. Εἶναι ἀλήθεια καὶ ζωή.

α) Ἡ ἑλληνορθόδοξος παράδοση μᾶς βοηθάει στήν διατήρηση τῆς ἐθνικῆς μας ἐνότητας καὶ τὴν ἐθνική μας ταυτότητας.
β) Ἡ ἑλληνορθόδοξος παράδοση προϋπόθεση γιὰ νὰ ἔχει ἡ δική μας προσωπικὴ ζωὴ νόημα.
γ) Ἡ ἑλληνορθόδοξος παράδοση ἀπαραίτητη γιατί μᾶς δίδει τὴν δυνατότητα νὰ οἰκοδομήσουμε ἔναν καλυτερο κόσμο σημερα.

Οἱ καπιταλιστικὲς κοινωνίες πάσχουν ἀπὸ τὸν ἀτομικισμὸ, οἱ δὲ σοσιαλιστικὲς κοινωνίες γιὰ νὰ ἀποφύγουν τὸν ἀτομικισμὸ πέφτουν στὴν μαζοποίηση. Δὲν μποροῦν νὰ σώσουν τὸ ἀνθρώπινο πρόσωπο ποὺ διασώζεται στὸ Ὀρθόδοξο κοινοβιακὸ πνεῦμα.
Ἡ Ἐκκλησία λύνει τὸ κοινωνικὸ πρόβλημα.
Στὴν Εὐρώπη θεοποιήθηκε ὁ ἄνθρωπος καὶ γκρεμίστηκε ὁ Θεός. Τώρα ποὺ τὸ εἴδωλο τοῦ ἀνθρώπου ποὺ ὑψώθηκε ὡς Θεὸς τσακίστηκε, ὁ Εὐρωπαῖος δὲν ἔχει νὰ πιαστεῖ ἀπὸ πουθενά. Βρέθηκε στὸ χάος.

Ἡ μελέτη, ἡ διατήρηση καὶ βίωση τῆς παραδόσεώς μας ἡ λύση τοῦ δράματος τοῦ συγχρόνου ἀνθρώπου. Ἐὰν καὶ ἐμεῖς χάσουμε τὸ φῶς τῆς παραδόσεώς μας ποιὸς θὰ τὴν προσφέρει στὸν δυτικὸ ἄνθρωπο;

Τὸ μυστήριο τῆς Ἁγίας Τριάδος, τρία ἴσον ἕνα καὶ ἕνα ἴσον τρία, ἀποτελεῖ ὑπέρβαση τῆς ἀνθρώπινης λογικῆς. Ὅσο πιὸ ἀντινομικὸ εἶναι γιὰ τὴν ἀνθρώπινη λογικὴ τόσο πιὸ ἀληθινὸ εἶναι. Εἶναι μυστήριο ποὺ θέλει τὴν ἐλευθερία μας καὶ ὄχι τὴν καταναγκαστικὴ λογική μας. Ἂν ἦταν λογικὸ θὰ ἦταν ἀνθρώπινο. Ἐπειδὴ εἶναι ὑπέρλογο εἶναι θεῖο. Καὶ τὸ πιστεύουμε γιατί εἶναι τῆς λογικῆς τοῦ Θεοῦ. Γιὰ νὰ πιστέψουμε τὸ τρία ἴσον ἕνα καὶ ἕνα ἴσον τρία θὰ πρέπει νὰ ξεπεράσουμε τὴν αὐτάρκεια τῆς δικῆς μας λογικῆς καὶ νὰ δεχθοῦμε ὅτι ἡ δική μας λογικὴ εἶναι περιορισμένη. Τὸ ἅλμα ἀπὸ τὴν δική μας λογικὴ στὴν λογική τοῦ Θεοῦ γίνεται διὰ τῆς πίστεως.

Ἡ Ὀρθοδοξία δὲν εἶναι κλειστή, δὲν φοβᾶται νὰ πάρει στοιχεῖα ἀπὸ ἄλλους πολιτισμοὺς καὶ νὰ τὰ ἀφομοιώσει. Ὄχι ὅμως ὅ,τι εἶναι ἀντίθετο μὲ τὸ Εὐαγγέλιο τοῦ Θεοῦ. Πολλὰ ἀπὸ αὐτὰ ποὺ πῆρε, τοὺς ἔδωσε νέο νόημα.
 Τὸ Ἅγιον Ὅρος ἀγαπάει τὶς γυναῖκες κατὰ Θεὸν γι’ αὐτὸ καὶ ἔχει ἄβατον.

Οἱ νέοι, μὲ ταπείνωση καὶ μὲ ὑπακοή, μποροῦν νὰ βοηθήσουν νὰ ἐκφραστεῖ σύγχρονα ἡ παράδοσή μας. Ἀλλὰ αὐτὴ ἡ προσπάθεια γιὰ νὰ εἶναι ἐπιτυχημένη θὰ πρέπει νὰ ξεπεράσουμε τὸ ὀρθολογιστικὸ οὐμανιστικὸ πνεῦμα καὶ νὰ σταυρωθοῦμε.

πηγή: enromiosini